Welk deel van je hersenen is het meest belangrijk?

beantwoord door Andrew Vo (Donders Institute for Brain, Cognition and Behaviour)

redactie, vertaling: Fleur Zeldenrust & Sjoerd Murris

Kort antwoord

Er is niet één belangrijkste hersengebied! Het hangt er helemaal van af wat we als belangrijk definiëren: betekent het in leven blijven (d.w.z. de hersenstam, die de ademhaling en hartslag reguleert) of een goed leven (d.w.z. de hersenschors, waar onze herinneringen zijn opgeslagen en cognitieve processen worden aangestuurd)?

Langer antwoord

Vraag jezelf af: Wat is het belangrijkste onderdeel van een orkest? Zijn het de violisten? De slagwerkers? De dirigent? Het antwoord op deze vraag hangt echt af van wat je probeert te bereiken. We kunnen op een vergelijkbare manier over de hersenen nadenken. Er is niet één belangrijkste regio: het hangt ervan af wat je met belangrijk bedoelt.

Je in leven houden

Als ‘het belangrijkste’ betekent dat je in leven blijft, dan is het antwoord ongetwijfeld de hersenstam. Dit deel van de hersenen regelt vitale functies zoals ademhaling, hartslag, bloeddruk en alertheid. Je denkt er zelden aan, maar als het beschadigd raakt of niet meer werkt, stopt alles ermee. Schade aan de hersenstam is vaak direct levensbedreigend, dus vanuit een puur overlevingsperspectief kan dit wellicht als het meest kritieke gebied worden beschouwd.

Figuur 1: Diagram van de belangrijkste hersengebieden. Gemaakt in BioRender. Helmich, R. (2026) https://BioRender.com/6ua7xvy

Volledig mens zijn

Als het allerbelangrijkste betekent dat je volledig mens kunt zijn en de wereld om je heen kunt ervaren, dan verschuift het antwoord op de vraag mogelijk naar de hersenschors (de cortex). Deze geplooide buitenste laag van de hersenen ondersteunt functies zoals denken, plannen, taal, waarneming en creativiteit, naast vele andere fucnties. Hersenschorsgebieden zijn niet essentieel om je in leven te houden, maar ze zijn aantoonbaar verantwoordelijk voor de processen die het leven de moeite waard maken. Via hersenschorsgebieden leren we nieuwe ideeën, hebben we contact met onze vrienden, maken en genieten we van kunst en plannen we onze toekomst. Hoewel je technisch gezien kunt overleven zonder een groot deel van de hersenschors, is het een ander verhaal of je er ook zonder kunt floreren…

Alles synchroon houden

Naast de hersenstam en hersenschors zijn er gebieden zoals de thalamus, die fungeren als centrale schakelstations om verschillende hersengebieden effectief met elkaar te laten communiceren. Schade aan deze knooppunt-gebieden kan een domino-effect hebben en de waarneming, beweging of zelfs het bewustzijn in brede zin verstoren.

Vertrouwen verschillende dieren op verschillende hersengebieden?

Tot nu toe hebben we ons gericht op hersengebieden die belangrijk zijn voor mensen. Maar misschien hebben andere dieren andere prioriteiten, die weerspiegeld worden in hun hersenen? Hersenen bestaan ​​in vele vormen en maten (zie ook: ‘Zijn er mensen of dieren met meer of minder dan twee hersenhelften?‘), en het is waar dat sommige hersengebieden in bepaalde diersoorten proportioneel groter zijn (de reukbol bij reptielen bijvoorbeeld, of de hersenschors bij mensen), wat suggereert dat ze een relatief grotere rol spelen. Maar dit betekent niet dat die dieren zonder de andere hersengebieden kunnen. Elk dier heeft al zijn hersenregio’s nodig, en die moeten samenwerken. Als je goed kijkt, zijn de overeenkomsten tussen soorten groter dan de verschillen (zie ook: ‘Hebben we echt een reptielenbrein, een zoogdierenbrein en een mensenbrein in ons hoofd?’ – wordt binnenkort gepubliceerd). Dus misschien is de vraag welke hersengebieden het belangrijkst zijn niet helemaal de juiste vraag, niet voor mensen, maar ook niet voor andere dieren.

Conclusie

In plaats van te vragen welk hersengebied het belangrijkst is, is een betere vraag: belangrijk voor wat? Nog beter is het om de hersenen niet te zien als een verzameling onafhankelijke onderdelen met afzonderlijke functies, maar als een complex, gecoördineerd netwerk van samenwerkende gebieden die elk een belangrijke rol vervullen. In die zin is het brein te vergelijken met een orkest, waar individuele muzikanten samenwerken om een ​​symfonie te spelen.

Meer lezen?